ویژگی ها و نحوه رفتار با کودکان آزاررسان

یکی از علل ایجاد کودک آزاررسان جو ناآرام، متشنج و متضاد در خانواده است

ویژگی ها و نحوه رفتار با کودکان آزاررسان

علائم و نشانه های اینگونه کودکان عبارتند از:

– قائل نشدن احترام برای حقوق دیگران

– رفتارهای خشونت آمیز

– دوست دارد که ارضا شود تمام خواسته هایش به هر بهائی

– زورگو، پرخاشگر و دارای اختلالات خصلتی

– عدم رعایت قواعد در ابراز تمایلات درونی خود

– بدبین و متزلزل

– پر توقع، مغرور و خودخواه

– حسود و کینه توز

– مضطرب، بی قرار و ناراحت

– دخالت در کارهای دیگران و سعی در تحمیل نظرات خود

– سخت کوش و جاه طلب

– لجوج و گستاخ

– احساس کمبود از نظر عاطفی

– عدم هراس در انجام کارهای ضد اجتماعی و امکان هرگونه برخورد هنگام روبرو شدن با مانع

– میل دارند که از آنها اطاعت و پیروی شود

– سعی در تحقیر و کوچک کردن دیگران دارند

عوامل پدید آورنده کودک آزار رسان

– عدم وجود نظام تربیتی صحیح در خانواده

– فشار و امر و نهی بیش از اندازه به کودک

– جو ناآرام، متشنج و متضاد در خانواده

– وجود الگوهای غلط و نامناسب

– احساس حسادت و خشم در کودک

– نبودن ارتباط صمیمانه و محترمانه بین کودک با والدین و دیگران

– احساس ضعف و ناتوانی در برابر دیگران

– طالب بدست آوردن معروفیت، کسب پاداش و عظمت

– احساس خطر و خلع سلاح بودن در مقابل دیگران

– آزادی بیش از اندازه

– عدم احساس امنیت و نداشتن آرامش

– فقر و تنگدستی خانواده

– اضطراب و نگرانی

– وجود یک محرومیت و ناکامی شدید

– عدم تعادل روانی

– ارضا نشدن نیازهای اساسی کودک

– کمبود محبت و ملاطفت

– داشتن عقده حقارت و احساس ضعف و سرخوردگی در مقابل دیگران

تقلید از رفتارهای دیگران

چگونگی رفتار با کودک آزار رسان

– ابراز محبت و پذیرش صمیمی کودک

– رفع نیازهای اساسی کودک

– دوری از درگیری و تضاد در خانواده

– در پیش گرفتن سیستم تربیتی در خانواده توسط والدین

– آموختن رعایت حقوق دیگران به کودک

– شناخت علت تجاوزگری و رفع آن

– اعتماد به کودک و درس صداقت دادن به او

– تقبیح و تذکر به جا

– دادن آگاهی های لازم اجتماعی به کودک

– الگو بودن والدین و کسانی که در ارتباط با کودک هستند

– کنترل غیر مستقیم کودک و خودداری از زورگویی و تحمیل به کودک

– تقویت نقاط ضعف کودک و ایجاد جرات و جسارت در او

– دادن آزادی و استقلال لازم و ضروری به کودک

– واگذاری مسئولیت هایی در حد توان و ظرفیت به کودک

– احترام به کودک و درک خواسته ها و نیازهایش

– ارضا نیاز به بازی و تفریح کودک

– تشویق و تقویت نقاط مثبت کودک

– تقویت اعتماد به نفس و خویش اتکائی در کودک

– عدم دخالت در کارهایی که به خود کودک ربط دارد

منبع:

برگرفته از کتاب روانشناسی کودک
nozaad

منابع سایتآرگا _ نورین بلاگ _ روزانه _ پزشکان بدون مرز _دانشنامه اسلامی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا