تاریخچه پیتزا در جهان و پیشینه تهیه اولین پیتزا در ایران

پیتزا یک غذای بین المللی و محبوب است و درباره پیشینه آن نظریه های مختلفی وجود دارد. برای اطلاع از تاریخچه پیتزا مطالعه این مطلب از آرگا را به شما عزیزان پیشنهاد می کنیم. با ما همراه باشید.

آشنایی با تاریخچه پیتزا

پیتزا؛ این فست فود پر کالری بین المللی در بیشتر لحظات زندگی ما از جمله مهمانی ها، تنهایی، جمع های دوستانه و … حضور دارد. سالیانه حدود سه میلیارد پیتزا تنها در ایالات متحده به فروش می رسد. یعنی به طور میانگین برای هر نفر ۴۶ برش. در این مطلب قصد داریم شما را با تاریخچه پیتزا آشنا نماییم.

آنچه باید از پیشینه پیتزا بدانید؟

در مورد تاریخچه پیتزا برخی عقیده دارند که نخستین پیتزاها موقعی به وجود آمدند که سربازان ساسانی سپر خود را روی آتش نهاده و بعد خمیری روی آن قرار داده و مواد غذایی مختلفی مثل خرما و پنیر روی آن ریخته و پس از پخت می خوردند. در یونان باستان نیز نان ها را با روغن، گیاهان و پنیر پوشانده و مصرف می کردند.

از نخستین نتیجه پژوهش ها برای یافتن تاریخچه پیتزا، کتاب یک مورخ رومی می باشد که به اسم مارکوس پورسیوس کاتو که در کتابش در این وصف نوشته: یک خمیر گرد مسطح که با سبزی، عسل و روغن زیتون پوشانده می شود. این نوشته حاکی از آن است که مردم روم باستان از این غذا استفاده نموده و با آن آشنا بوده اند.

در فرهنگ روم مصرف روغن زیتون بسیار متداول بوده است. طبق مطالب اشاره شده بعضی عقیده دارند پیتزا از روم به ایتالیا برده شده و در آغاز، افراد پیتزا را غذایی مناسب افراد فقیر می دانسته اند. ولی برخی عقیده دارند که اصل پیتزا به مردمان یونانی الاصل ساکن جنوب ایتالیا باز می گردد.

پیتزا در گذشته مانند شکل مدرن امروزی نبوده و در طول زمان تغییر پیدا کرده است. در گذشته تنها به نان گرد و مسطحی که با روغن و ادویه های خاصی پخته شود؛ پیتزا می گفتند. باستان شناسان طبق تحقیقاتی در شهر پومپی ایتالیا متوجه باقی مانده هایی از ساختمان قدیمی شدند که تصور می شد مغازه پیتزافروشی آن روزگار بوده است.

تصور بر آن است لغت پیتزا از واژه لاتین پینا به معنای مسطح اتخاذ شده باشد. همانطور که می دانید پیتزا ریشه ای ایتالیایی داشته ولی منشا مدرن پیتزا در منطقه کامپانیا در جنوب غربی ایتالیا در شهر ناپل می باشد. ایتالیا جزو کشورهای خوش شانسی است که دو غذای ملی کشورش یعنی پاستا و پیتزا به غذاهای بین المللی تبدیل شده اند.

شایان ذکر است در اواخر قرن هجدهم، ناپل به یکی از بزرگترین شهرهای اروپا تبدیل شد و سریعا در حال گسترش بود. به دلیل هجوم مداوم دهقانان از حومه شهر، جمعیت ناپل به سرعت افزایش یافت. از این رو طبیعی بود که تعداد بیشتری از ساکنانش در معرض فقر قرار بگیرند.

اکثر این افراد لازارارونی بودند. تعداد آن ها حدود پنجاه هزار نفر بود. و همواره در جستجوی کار بودند. از این رو به غذایی نیاز داشتند که ارزان بوده و ساده تهیه شود. پیتزا نیاز این مردم را تامین کرد. البته نه در مغازه ها، بلکه فروشندگان خیابانی جعبه های بزرگی را در دست گرفته و این غذای خوشمزه را به فروش می رساندند.

دهقانان آن زمان ، نان پیتزا را با روغن زیتون و گیاهان مختلفی تهیه می کردند. شایان ذکر است معرفی پنیر بوفالو هند نیز سبب تولید پیتزای دیگری با پنیر موزارلا شد. حتی امروزه هم استفاده از این پنیر در پیتزا ایتالیایی جزء جدایی ناپذیر آن است. اضافه شدن گوجه فرنگی به پیتزاهای ایتالیایی در قرن ۱۸ و ابتدای قرن ۱۹ می باشد.

اوایل تصور می شد که گوجه فرنگی سمی است و تنها برای تزئین می روید. با این وجود دهقانان خلاق و احتمالا گرسنه ناپل استفاده از میوه های ظاهرا کشنده را در بیشتر غذاهای خود من جمله پیتزاهای اولیه شروع کردند. شایان ذکر است پیتزایی که امروزه تهیه می شود یا به اصطلاح پیتزای مدرن، اولین بار توسط یک آشپز درباری در سال ۱۸۸۹ به اسم رافائل اسپوزیتو پخته شد.

گروه بندی پیتزای آمریکایی و ایتالیایی

در امریکا معمولا پیتزا در دو گروه بندی جای می گیرد. سبک مدرن و ضخیم و سبک سنتی و نازک. یکی از نخستین پیتزا فروشی های آمریکا، فست فود لومپاردی در خیابان اسپرینگ منهتن بود که در سال ۱۹۰۵ مجوز فروش پیتزا را صادر نمود. قبل از آن ، پیتزا به صورت خانگی یا توسط فروشندگان غیر مجاز ارائه می شد.

لومپاردی هنوز نیز فعال بوده ولی در مکان قبلی سال ۱۹۰۵ قرار ندارد. ولی همان اجاق گازی را دارد که در آغاز با آن پیتزا می پخت. پیتزای ایتالیایی به دو گروه پیتزای ایتالیایی و پیتزای غیر ایتالیایی گروه بندی می شود. پیتزای ایتالیایی واقعی در حقیقت همان پیتزای نازک می باشد.

پیتزا مارگاریتا

در تاریخچه پیتزا آمده است که طبق افسانه های معاصر نمونه اولیه پیتزا یعنی پیتزا مارگاریتا در سال ۱۸۸۹ ابداع شد. هنگامی که کاخ سلطنتی از آشپزش خواست تا به افتخار بازدید از ملکه مارگاریتا پیتزا درست کند. ملکه نیز از میان سه نوع پیتزای تهیه شده توسط آشپز، پیتزایی را انتخاب کرد که سه رنگ پرچم ایتالیا با موادی مانند گوجه(قرمز) ریحان(سبز) پنیر موزارلا (سفید) در آن به کار رفته بود.

ترجیح این پیتزا توسط ملکه سبب شد آن به اسم ملکه نامگذاری کنند. شایان ذکر است پیتزا به صورت مدرن، در آغاز در ظرف هایی در ناپولی در قرن ۱۸ و ابتدای قرن ۱۹ میلادی تهیه می شد. در آن زمان اغلب، نان با موادی مانند سیر، نمک، گوشت و پنیر و ریحان پیتزا را شامل می شدند.

قابل ذکر است در طبخ پیتزاهای آن دوران، هنوز استفاده از گوجه فرنگی و پنیر موزارلا یا پنیر پیتزا رایج نبود و در حقیقت این دو ماده ناشناخته بودند و هنوز اطلاعی از وجود آن ها نبود. همانگونه که می دانید برای تهیه پنیر موزارلا باید از شیر گاومیش هندی استفاده نمود.

هنگامی که برای اولین بار یعنی در قرن ۱۶ گوجه فرنگی به اروپا وارد شد. مردم آن را سمی دانسته و از آن استفاده نمی کردند.تا اینکه در اواخر قرن هجدهم مردم فقیر منطقه ناپل گوجه فرنگی را برای پخت پیتزا مورد استفاده قرار دادند و به تدریج گوجه فرنگی به ماده اصلی در پخت پیتزا در ناپل تبدیل شد. این نان ها به اسم پیتزا، توسط جهانگردانی که به آن منطقه رفت و آمد داشتند را جلب کرد.

البته مشخص نیست که چه زمانی اولین بار گوجه فرنگی به پیتزا اضافه شد. در این باره گفته های متناقضی وجود دارد. تا حدود سال ۱۸۳۰ میلادی، پیتزا در غرفه هایی در هوای آزاد و در بیرون از پیتزا فروشی ها به فروش می رفت و بعضی از پیتزا فروشی ها ، امروزه این سنت قدیمی را حفظ کرده اند.

رسیدن پیتزا از ایتالیا به آمریکا

قابل ذکر است پیتزا در ابتدایی ترین شکلش، که در سواحل مدیترانه طبخ شد، در حقیقت یک نان نازک بود  که با ترکیب فلفل دلمه تهیه می شد. در بررسی تاریخچه پیتزا مشخص شد که در اواخر قرن ۱۹ این فست فود خوشمزه توسط مهاجران ایتالیایی به آمریکا آورده شد. و در اوایل در مناطقی که مهاجران ایتالیایی در آمریکا در آن جا ساکن بودند، نمایان شد.

پیتزا لومباردی نخستین پیتزا فروشی امریکا بود که پیشتر نیز اشاره شد در سال ۱۹۰۵ در شهر نیویورک شروع به کار کرد.

قابل ذکر است خمیر استفاده شده در پیتزای ایتالیایی دقیقا همان کیفیت و مزه نان تافتون را داشت. در ایتالیا به صورت سنتی آن را لوله کرده و با دست می خوردند. پیتزا با نان ضخیم با خوراک های زیادی که روی آن باشد بعد از مهاجرت ایتالیایی ها به امریکا در قرن ۱۹ مطابق سلیقه آمریکایی ها طبخ شد.

اگرنه پیتزای ایتالیایی با خمیر نان تافتون واندکی خوراکی روی آن است. بعد از مدتی کم، با استقبال مردم از پیتزاهای آنتونیو، لومبادری تصمیم گرفت تا مغازه بزرگتری در سال ۱۹۰۵ تاسیس کند. در این زمان، هنوز افراد امریکایی استقبال زیادی از پیتزا نداشتند و افرادی که آن را مصرف می کردند همان مهاجران ایتالیایی ساکن در نیویورک بودند.

پس از جنگ جهانی دوم و حضور سربازان امریکایی در ایتالیا، استفاده از پیتزا توسط امریکایی ها بیشتر شد و با استقبال مواجه شد. این استقبال به اندازه ای بوده که گاه مغازه ها پاسخگوی نیاز متقاضیان امریکایی نبودند. در ادامه امریکایی های حاضر در ایتالیا پیتزا را به عنوان سوغات به کشورشان برده و تغییراتی در آن ایجاد کردند.

از آنجا که ایتالیا بعد از جنگ جهانی دوم خسارتهای زیادی دیده بود، افراد ایتالیایی برای جبران این خسارت به سراسر کشورهای اروپایی مهاجرت نموده و برای معرفی و فروش پیتزا بسیار تلاش کردند. با توجه به این که در دهه ۱۹۵۰ میلادی جمعیت امریکا روبه گسترش بود و رستوران های زنجیره ای روی کار آمدند. پخت و فروش پیتزا نیز با استقبال روبرو شد.

چرا که تهیه و حمل راحتی داشت. اما با توجه به جهانی بودن این غذا باید اشاره کرد که مردم هر منطقه از دنیا به شیوه های مختلفی پیتزا درست می کنند. این تغییرات به این دلیل است که ذائقه و سلیقه متفاوت است و نیاز است مطابق سلیقه و ذائقه هر منطقه ای بومی سازی شده تا پیتزا باب ذائقه آن ها شود.

به این ترتیب همانگونه که ایتالیایی ها و آمریکایی ها و غذاهای آن ها از شهر به حومه شهر و از شرق به غرب مهاجرت کردند محبوبیت پیتزا نیز بالطبع از ایتالیا به امریکا رفت و رونق یافت. از آن زمان به پیتزا دیگر به چشم یک غذای قومی نگاه نشده بلکه از آن زمان، این غذا به عنوان یک غذای سریع و خوشمزه در بیشتر نقاط دنیا شناخته شده است.

از جمله تغییرات رخ داده در رسپی پیتزا در ایالت کالیفرنیا بود که مردم آنجا از هر نوع گوشتی از مرغ کباب شده تا ماهی سالمون دودی در پیتزا استفاده می کردند. و همانطور که اشاره شد در یونان خمیر را روی یک سنگ داغ پخته و بعد با ادویه جات روی آن را پوشش می دادند.

یونانی ها این پیتزای اولیه را پلانکتون نامیده اند و  آن را به عنوان یک بشقاب در هنگام خوردن خورشت یا آبگوشت غلیظ استفاده می کردند. و این هنوز شکلی نبود که امروزه آن را پیتزا نامید. ولی به پیتزای مدرن امروزی شباهت داشته و این پیتزاهای نخستین، از روم گرفته تا مصر و بابل مورد مصرف قرار گرفته و مورخان باستان آن را تحسین کرده اند.

چه زمانی پیتزا به ایران وارد شد؟

تاریخچه ورود پیتزا به ایران به زمانی باز می گردد که فردی به اسم داوود به همراه دوستش در مسافرتی به آلمان برای نخستین بار در کافه ای با پیتزا روبرو می شود. آن ها تصمیم می گیرند این غذا را به ایران آورده و شروع به پخت و فروش آن نمایند. این دو نفر در سال ۱۳۴۰ در خیابان نوفل لوشاتو تهران یک مغازه پیتزا فروشی تاسیس می کنند که هنوز نیز دایر است.

پیتزا از این مغازه کم کم به مردم ایران معرفی شد. بعد از آن مغازه های دیگر با ایده های جدید  به آن اضافه شدند و امروزه فست فودهای بی شماری در کشور هستند که این فست فود خوشمزه را به هم وطنان ارائه می دهند. با توجه به مدل های مختلف این غذا، در پخش محدودیتی وجود نداشته و هر شخص بسته به ذائقه و سلیقه خود می تواند آن را تهیه و از خوردنش لذت ببرد.

البته از آنجا که پیتزا به دلیل وجود پنیر غذایی سنگین است بهتر است در وعده غذایی ناهار مصرف شود. در پایان از همراهی شما با این مطلب متشکریم. همچنین پیشنهاد می شود در صورت تمایل برای آشنایی با تاریخچه همبرگر دیگر فست فود محبوب جهان و تاریخچه کیک تولد روی لینک ها کلیک کنید.

منبع : آرگا

برچسب :

منابع سایتآرگا _ روزانه _ دانشنامه اسلامی _ تاپ ناز _ پرشین وی _ایرنا _ بیتوته _ دلگرم _ سلام دنیا _ همگام درس _ فال و خواب _ توپ تاپ

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا